Bent u de dokter?

Maartje Binnendijk, basisarts bij verpleeghuis Het Schouw van Amstelring

Maartje Binnendijk (27), basisarts

Niet iedereen gelooft het meteen. Die jonge vrouw in dat vrolijke jurkje… de dokter? Maartje Binnendijk vindt het prachtig. En mocht er nog iemand denken dat ouderenzorg stoffig is, dan rekent ze ook met die gedachte graag even af.

We treffen haar op haar laatste werkdag bij Amstelring. Per april stapt ze over naar het ziekenhuis van Alkmaar. Wat? ‘Ja, zelf heb ik er ook best moeite mee, maar ik wil eerst zoveel mogelijk leren nu ik jong ben. Best kans dat ik terugkom trouwens, en dan voor de opleiding tot specialist ouderengeneeskunde. Dat ouderenzorg stoffig zou zijn en ondankbaar… echt een raar idee. Ik ken niet één setting waar je zoveel kunt betekenen als in een verpleeghuis. Juist in de laatste levensfase is een zinvolle dagbesteding topprioriteit. Als je mensen daarbij kunt helpen, op een persoonlijke en menselijke manier, dan krijg je er heel veel voor terug.’

Rugpijn, hoofdpijn

Hoe ziet de dag van deze basisarts eruit? Bij binnenkomst leest Maartje eerst alle overdrachten. Mevrouw M. is gevallen, meneer S. heeft constipatie, mevrouw O. wil niet onder de douche. Het gaat om 120 bewoners, ze kent ze allemaal, inclusief hun wel en wee. Wat het wee betreft: voor mensen met dementie is angst en onrust vaak een groot probleem. Meer in het algemeen komt vooral pijn en moeite met bewegen voor. Rugpijn, hoofdpijn, nekpijn. Wonden, benauwdheid. Maar ook dat mensen moe zijn en zich eenzaam voelen.

‘Het erge is, dat je zelfs als dokter vaak niet meer te bieden hebt dan oxazepam of paracetamol,’ zegt Maartje. ‘Je kijkt samen met je collega’s wel naar mogelijke oorzaken, maar er is niet altijd iets aan te doen, behalve aandacht geven. Afleiding is het allerbelangrijkst, denk ik vaak. Wandelen, zingen, kaarten, de tovertafel, dat werkt allemaal heel goed. In de fysioruimte kunnen mensen op een hometrainer fietsen voor een scherm waarop beelden van fietstochten worden getoond. Zijn ze ineens in New York of over de Alpen. Hoe meer van dit soort mogelijkheden, met begeleiding, hoe beter.’

Jurkje

Naast de medische handelingen en advisering is er in het werk van de basisarts veel overleg. Met de zorg, de paramedische collega’s, de psycholoog, de geestelijk verzorger, de maatschappelijk werker. Met de kwaliteitsverpleegkundige, de artsengroep, de locatiemanager. Met de specialist ouderengeneeskunde, en… met de familie. ‘Als je me vraagt wat ik de grootste uitdaging vind in dit werk…’ zegt Maartje, ‘dat dus. Amsterdam-Noord, dan heb je het vooral over nuchtere, harde werkers. Die nemen niet zomaar aan dat jij altijd de beste keuzes maakt. Misschien vanwege het jurkje? Het komt toch wel regelmatig voor dat aan mijn handelen wordt getwijfeld. Of dat familie zich niet genoeg betrokken voelt, al probeer ik dit via het elektronisch cliëntdossier altijd te doen. Het is niet erg, je leert ervan. Maar er komt veel op je af. Je moet als arts stevig in je schoenen staan. En precies weten wat je doet en waarom.’

In Het Schouw is er ca. 1,5 fte voor de functie basisarts. Tijdens bereikbaarheidsdiensten moeten de artsen ‘s nachts oproepbaar zijn voor noodgevallen in de locaties binnen hun regio. De specialist ouderengeneeskunde (SO) werkt voor meerdere locaties en houdt supervisie over het werk van de basisartsen. De taken van de SO komen vrijwel overeen met die van de basisarts, alleen heeft de SO meer ervaring en draagt deze de medische eindverantwoordelijkheid.

Bekijk ook:

Dit artikel komt uit onze maandelijkse nieuwsbrief. Ook de nieuwsbrief ontvangen? Meld u aan.