Wij gebruiken cookies en scripts om onze website te verbeteren. Meer informatie over het privacy- & cookiebeleid van Amstelring

Mensen van Amstelring

Achter elk gezicht schuilt een leven, achter elke rimpel een verhaal. Wie zijn de mensen waar wij voor zorgen? In de serie de mensen van Amstelring portretteren wij enkelen van hen.

Een fontein van ideeën

'Die eerste avond van de tournee stond er een rij van anderhalve kilometer. Zoiets is daarna in Hamburg nooit meer vertoond.'


Lees meer

Met weinig gelukkig zijn

'Binnen zat het vol oma’s en opa’s die hun kleinkinderen in het zwembad hadden. We draaiden Johnny Jordaan en Manke Nelis, het was tante Greet voor en tante Greet na.'

Lees meer

Mijn eigen gang kunnen gaan

'Ik ben toen heel hard gaan studeren. Onder andere aan het Nutsseminarie en de Volksuniversiteit. Geschiedenis, literatuur, talen. Dertig, veertig jaar lang. Zo mooi!'

Lees meer

Op mijn 13e was ik al juf

'Onze dokter had gemerkt hoe potig en doortastend ik was. Hij zei dat er wel werk voor me zou zijn in Nederland, en heeft ons geholpen hierheen te komen. Ik wist niet wat ik zag!'

Lees meer

Ik leef met de dag

'Als ik ’s avonds thuis kwam van mijn werk, moest ik niet gek opkijken als het hele huis ineens veranderd was. Nieuwe meubels, nieuwe kleuren, alles fris. '

Lees meer

Verwerken met bloemen

'Op de camping kreeg Cor het benauwd. Hij is naast mij in elkaar gezakt. Dood. Hij 36, ik 40. ’s Avonds reed ik met de kinderen naar huis. ‘Nu stoppen mama,’ zei mijn dochter. ‘Even ademhalen.’ Ik was verstard.'

Lees meer

Het is niet anders

Heimelijk wist ik, dat ik gevoelens voor mannen had. Maar daarvoor uitkomen in het zwarte-kousenmilieu waar ik ben opgegroeid? Dat was ondenkbaar!

Lees meer

Met het circus mee

Ik droomde erover om met een huifkar de wereld in te trekken. Een keer was ik met mijn broer en een vriendje in een vakantiekolonie, toen het circus kwam.

Lees meer

Misschien kom ik eruit

In deze tijd denk ik veel aan Portugal, waar ik geboren ben. Als kind had ik een vrij leventje. Veel op straat, overal familie.


Lees meer

Groot gezin, wat een feest

Ik was enig kind. Elk jaar zette ik op mijn verlanglijstje: ‘een broertje, een zusje, en anders een hond’.


Lees meer

Geduld, het komt goed

‘Bertje is een lieve jongen. Maar hij is een beetje traag.’ Dat zeiden mijn kleuterjuffie en latere leerkrachten altijd.


Lees meer

Gitaar voor een wasmachine

Elk weekend optreden, een hoop gillende meiden. Schitterend. Toen we gingen trouwen, heb ik mijn gitaar voor een wasmachine verkocht.

Lees meer

Verleden is een gevoel

Ik ben op een pottenbakkerscursus gegaan bij Alfred. Grote vazen maken, dat vond ik mooi. Alfred was een kunstenaar.


Lees meer

Dieren doen je geen pijn

Iets moois dat ik nog beleefd heb, is dat ik mijn vader heb gevonden. Het was een jaar of tien geleden, hij belde me op: ‘Ik geloof dat ik je vader ben.’

Lees meer

Mijn grote liefde: zeezeilen

Mijn leven – een aaneenschakeling van avonturen - zou in drie boeken nog niet passen. De rode draad en mijn grote liefde: zeezeilen.

Lees meer

Nooit lang in de put

Op een dag zag ik in een winkel een mondharmonica. Toen ik hoorde wat hij kostte, begon ik te huilen. Vijf en negentig cent!

Lees meer

Drie rozen en twee fresia’s

Ik kreeg er ook een baan: inpakken aan de lopende band. Meestal drie rozen en twee fresia’s in een cellofaantje. Ik heb heel wat gelachen met mijn collega’s.

Lees meer

Binnenkort meer

Regelmatig zal er een nieuw portret op onze website komen, kom binnenkort terug voor een nieuwe "Mensen van Amstelring".