Maak kennis met… Eva Colle (21) vrijwilliger bij de Bogt

Op dinsdagmiddag worden bij De Bogt de nagels gelakt. Eva zit ertussen alsof ze er altijd al hoorde — en dat klopt ook ongeveer. Ze was 11 jaar toen ze hier voor het eerst binnenkwam, met haar klas. De activiteitenbegeleider vroeg of ze niet vaker wilde komen. Ze kwam terug en bleef terugkomen. Sinds haar zestiende is Eva ‘officieel’ vrijwilliger.

“Ik ben erin gerold en besloot toen: dit blijf ik doen. Ik word er vrolijk van om mensen blij te maken.”

Vast groepje

“Ik probeer er elke dinsdag te zijn, maar dat is geen verplichte vaste dag. Dat zou ook niet lukken. Ik studeer aardrijkskunde aan de HvA  dus dat past niet altijd. 
In tentamenweken kom ik wat minder, in vakanties vaker: soms twee tot drie dagen in een week. Bij de grote activiteiten zoals een bbq, bonte avond, Halloween en de kerstweken, rekenen ze op me,  daar ben ik dus altijd bij. Bij de dagbesteding komt lang niet iedereen, maar een vast groepje van vijftien  bewoners. Op een groot feest komen soms wel 70 bewoners”

Een huis met andere verhalen

“Bij de Bogt wonen veel bewoners die geen familie of andere naasten hebben. hebben. Ze krijgen daardoor geen of heel weinig bezoek. Een klein aantal bewoners is nog relatief jong, iets boven de vijftig. “Fysiek gaat het vaak best goed, maar veel mensen zijn in de war. Een band opbouwen kost daardoor wat meer tijd.” vertelt Eva.

“Geduld en tijd voor ze vrijmaken, dat waarderen de bewoners.”

Ze kent alle bewoners persoonlijk, en dus ook hun verhalen. Bijvoorbeeld een man met dementie die zijn vrouw verloor bij een auto-ongeluk en dat elke ochtend opnieuw beleefde. Hij speelde in een orkest. Eva bleef hem vragen voor activiteiten, ook als hij zei dat zijn hoofd er niet naar stond ‘omdat zijn vrouw net was overleden.’ 

Weggaan en terugkomen

“Soms vind ik het lastig dat ik het gevoel heb dat ik niet genoeg kan doen. Veel bewoners zijn eenzaam en raken ook aan ons gehecht; dan zou ik vaker willen komen. Als ik vertel dat ik weer naar school moet en wat minder vaak langskom klinkt het wel eens: “Nee Eva, dat vind ik niet leuk.” Ze zijn bang dat ik niet meer terugkom. Dan laat ik ze mijn woorden nazeggen.: “Ik kom altijd terug en ik vergeet je nooit.”

Van waarde zijn

Er zitten heel veel mooie kanten aan dit vrijwilligerswerk. “Je leert hier zoveel van de mensen. Bijvoorbeeld altijd een open blik houden, niet te snel oordelen, want een verhaal heeft altijd meer lagen. Het mooiste is dat je echt van waarde kunt zijn. Je doet dingen waar de zorgmedewerkers vaak geen tijd voor hebben. 
Het moet bij je passen, maar het is heel mooi en dankbaar om je in te zetten voor deze mensen. Je kunt ze iets geven en je krijgt er ook heel veel voor terug”, aldus Eva.

Ook vrijwilliger worden?

Ben je geïnspireerd door Eva en wil je meer weten over vrijwilligerswerk bij de Bogt of Amstelring in het algemeen?
Je bent van harte welkom. Klik hier voor meer informatie. 

 Bij de Bogt kun je zelf aangeven wanneer je beschikbaar bent. Je kunt op verschillende manieren een bijdrage leveren. Bijvoorbeeld alleen in de zomervakantie, op een vaste dag, je aanmelden als wandelmaatje, meehelpen in de keuken of mensen begeleiden bij een ziekenhuisbezoek.