Maak kennis met… Hanin (18) vrijwilliger bij woonzorglocatie Eigen Haard

Gevoelige mensen

Hanin heeft één doel voor ogen: geneeskunde studeren. Ze weet al heel lang dat ze arts wil worden en houdt ervan om mensen te helpen. Sinds een jaar is ze vrijwilliger bij woonzorglocatie Eigen Haard, afdeling dementie — een plek waar, zoals ze zelf zegt, "mensen extra gevoelig zijn."

Andere verwachtingen

Hanin zocht al langer vrijwilligerswerk in de ouderenzorg, maar wist niet dat er ook een locatie in Zwanenburg was. "Via Google vond ik Amstelring en heb ik me aangemeld. Ik werd hier heel warm ontvangen."

Ik dacht vooral dat ik mensen ging helpen, niet dat ik er zo veel van zou leren.

Had ze geweten wat ze nu weet, dan was ze eerder begonnen, vertelt ze. “Ik had niet verwacht dat het zo leuk zou zijn en dat ik er zoveel van zou leren.” De eerste aanleiding was praktisch: vrijwilligerswerk in de zorg staat goed op haar cv. In een regulier ziekenhuis mag je pas vanaf je achttiende solliciteren. Vrijwilligerswerk in de ouderenzorg was dus de manier om toch al eerder ervaring op te doen.

Hanin denkt dat ze, ook als ze hier ooit stopt met vrijwilligerswerk, ze zeker, af en toe nog langskomt. Het valt haar op dat veel van haar mede-vrijwilligers niet voor hun cv komen (ze zijn vaak ook wat ouder), maar gewoon omdat ze  iets willen betekenen.” 

Geen dag hetzelfde

Hanin draait zaterdagdiensten van 8 tot 12 uur, soms tot 14.00 uur. Ze begon om de week, inmiddels is ze elke zaterdag in het woonzorgcentrum te vinden. In de schoolvakanties komt ze vaker. De diensten zijn nooit hetzelfde, zegt ze — “Het hangt af van hoe de bewoners zich die dag voelen. Soms kom ik 's ochtends binnen en dan voel ik dat er niet zo'n leuke sfeer is. Dan probeer ik dat te veranderen. Een simpele vraag als "hoe gaat het?" kan bij iemand die verdrietig is een heftige reactie oproepen. Inmiddels heb ik geleerd hoe ik daar anders mee kan omgaan. "Dan begin ik over alledaagse dingen, of vertel ik iets over mezelf. ¨

De benjamin van de afdeling

De leeftijdskloof tussen Hanin en de bewoners — en tussen haar en sommige zorgmedewerkers — blijkt in de praktijk vooral iets waardevols op te leveren."De bewoners vragen zich vaak af waarom ik hier ben. En voor de zorgmedewerkers ben ik een soort benjamin."
Een glimlach geeft zo'n mooi gevoel voor de hele dag. Het maakt je echt een beter persoon.
Elke hand extra is welkom. "Inmiddels weet ik wie wat wel en niet mag eten. Als een zorgmedewerker  een dag alleen is, laten ze het me weten — en als ik tijd heb, kom ik helpen."
Het werk heeft haar ook een ander beeld gegeven van de zorg zelf. "Vroeger heb ik onderschat hoe het is om in de zorg te werken. Ik heb enorm veel respect voor mijn collega's gekregen."

Tips van Hanin

“De ouderenzorg vraagt vooral om sociale vaardigheden. "Je moet makkelijk met mensen kunnen omgaan, niet alles persoonlijk nemen, en begrip tonen."
"Probeer het een keer, en geloof me: het is het echt waard. Veel mensen denken dat je zware zorgtaken doet, maar dat is niet zo. Je houdt bewoners gezelschap: wandelen, koffiedrinken, spelletjes spelen. 
Geen medische handelingen dus, maar aandacht, tijd en een luisterend oor — dingen die, zo blijkt uit Hanins verhaal, minstens zoveel teruggeven als ze vragen.

Ook vrijwilliger worden?

Ben je geïnspireerd door Hanin en wil je meer weten over vrijwilligerswerk bij Amstelring?
Je bent van harte welkom. Klik hier voor meer informatie.