Helemaal geboeid geraakt

Shoelaigha Noerkhan

Shoelaigha Noerkhan (29) vond het een wonder toen ze in Nederland kwam. Alle bussen reden op tijd! En bijna alles was digitaal te regelen. Werk vinden was echter een ander verhaal. De opleiding van Amstelring en Nieuwzorg bleek een schot in de roos.

‘Ik wilde al eerder in de zorg,’ vertelt Shoelaigha, ‘alleen ouderenzorg…  iets hield me tegen. Je hoort het wel vaker. Pies en poep. Toen ik er uiteindelijk kennis mee maakte, dacht ik:  “Heb ik me hier nou zo druk om gemaakt?" Dit is gewoon normaal. Het is denk ik een verborgen kwaliteit die je kunt hebben. Ik vind het niet vies, eerder dankbaar.'

‘In het begin was het moeilijk in Nederland. Ik had in Suriname bij de Mc Donalds gewerkt. Dat zal dan hier ook wel kunnen, dacht ik. Maar zo was het niet! Ik praatte bij het sollicitatiegesprek over mijn ervaringen. In plaats daarvan had ik moeten zeggen waarom ik bij hun wilde werken. Dit heb ik later geleerd, op een sollicitatiecursus van de gemeente. Je leert jezelf presenteren in een paar minuten. Een elevator pitch.’

Kamermeisje

‘In 2015 kon ik als kamermeisje aan de slag bij Ibis. Leuk hoor, al die nationaliteiten, culturen en talen. Met de meeste gasten had ik wel een goed contact. Na twee keer negen maanden hield het op. En toen heb ik een grote stap gewaagd. Ik ben de opleiding van Amstelring en Nieuwzorg gestart voor verzorgende IG. Zo spannend!’

‘Het begint met een toelatingstoets en een voortraject van vier maanden. De eerste tijd mag je alleen simpele dingen doen. Boterhammen smeren, opruimen, een praatje of spelletje met de bewoners. Dan ga je apparatuur verkennen, dossiers bekijken. En langzamerhand leer je over de zorg.’

Voeding in de bloemen

‘Ik kwam in Bornholm op somatiek. Nu zit ik in Eijkenhove op de pg. Een tijdje heb ik me helemaal stil gehouden. Een mevrouw vroeg me een keer om de “voeding in de bloemen te doen”. Ik had geen idee wat ze bedoelde en durfde het niet te vragen. Je bent toch bang om dom over te komen. Maar domme vragen bestaan niet, weet ik nu. Ik leer van iedereen. Van de bewoners, de praktijkbegeleider, de coach van Nieuwzorg, klasgenoten, collega’s. En van school natuurlijk.

Een dag per week ga ik naar school en ik moet echt zeggen: ik ben helemaal geboeid geraakt. Dat je leert over het zenuwstelsel, hormonen, ademhaling, infecties. Zo interessant! Het allerbelangrijkste is volgens mij dat je mensen accepteert zoals ze zijn. En dat je echt luistert naar hun behoeftes. Vaak is dat al genoeg om de rust te bewaren. De training belevingsgerichte zorg vond ik erg interessant. Ja, ik ben trots hoor. Ik had nooit gedacht dat ik het zou kunnen. Nu ben ik ervan overtuigd dat het goed zal komen.’

Dit artikel komt uit onze maandelijkse nieuwsbrief. Ook de nieuwsbrief ontvangen? Meld u aan.

Bekijk ook: